Εθνικά διάτρητη η συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ για τα Σκόπια.

 

Αρχική Δημοσίευση

Πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι στη συμφωνία των Πρεσπών, άρχισαν τα … παρατράγουδα. Να θυμίσουμε πως η συμφωνία ορίζει ότι αμφότερες η χώρα μας και η γείτων έχουν την υποχρέωση να φερθούν με καλή πίστη και κατά τρόπο που δεν αντιτίθεται στο σκοπό της υπογραφείσης (προ)συμφωνίας ουσιαστικά. Σε αυτό το υποτιθέμενο πλαίσιο «αλληλοσεβασμού» έκανε πρόσφατα τις ακόλουθες εμπρηστικές δηλώσεις ο πρωθυπουργός της πΓΔΜ κύριος Ζάεφ.

Χαρακτηριστικά δήλωσε: «Ο Μακεδονικός Στρατός, για χρόνια επιχειρούσε χέρι-χέρι με στρατεύματα του ΝΑΤΟ σε ειρηνευτικές αποστολές, για τις οποίες αξιολογήθηκε με υψηλό βαθμό. Η συμμετοχή σε αυτές τις αποστολές βοήθησε τον Μακεδονικό Στρατό … Το υπουργείο Άμυνας και η κυβέρνηση της Μακεδονίας εργάζονται στενά …»

Αυτά, όμως, είναι τα εύλογα τραγικά επακόλουθα, όταν ένα ζήτημα μεγίστης εθνικής σημασίας αντιμετωπίζεται χωρίς την αναγκαία εθνική ομοψυχία και σύμπλευση. Είναι αδιανόητο η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με την πενιχρότατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία να εφαρμόζει το «αποφασίζωμεν και διατάσσωμεν» υπογράφοντας διακρατικές συμφωνίες έωλες κι ενδεχομένως μακροπρόθεσμα επικίνδυνες όσον αφορά την εθνική ανεξαρτησία. Ειρήσθω εν παρόδω: οι παλαιότερες κυβερνήσεις τόσο της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ είχαν δεχθεί συχνά πυκνά τα πυρά της Αριστεράς για απουσία εθνικής συναίνεσης για ζητήματα ήσσονος σημασίας.

Εντούτοις, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος δήλωσε ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση και αν είναι στην εξουσία, όταν ολοκληρωθούν τα ενδιάμεσα βήματα και πρέπει να έρθει η συμφωνία στην ελληνική Βουλή, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, «θα πρέπει να προσπαθήσει να την κυρώσει» και ότι «δεν μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να πάει στο ελληνικό Κοινοβούλιο και να εισηγηθεί εναντίον της συμφωνίας».

Μια συμφωνία που αυθαίρετα νομιμοποιεί τη μακεδονική γλώσσα(!) και αποδίδει σε μια σύμμειξη αλβανικών, σερβικών και βουλγαρικών πληθυσμιακών ομάδων το δικαίωμα να θεωρούνται μακεδονική εθνότητα!! Θα ήταν κοντόφθαλμο το ζήτημα της ονομασίας της γείτονος χώρας να εξεταστεί ανεξάρτητα από τα υπόλοιπα σημαντικά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής αναφορικά με ανοιχτά μέτωπα στη σχέση της πατρίδας μας, τόσο με την Αλβανία όσο και με την Τουρκία και ευρύτερα με το ρόλο που καλείται να παίξει η Ελλάδα στο διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνές στερέωμα. Γι αυτό δεν είναι ακόμα αργά να οικοδομηθούν οι αναγκαίες πολιτικές συναινέσεις για τη χάραξη μιας ενιαίας κι εθνικά επωφελούς στρατηγικής, που θα αξιοποιεί την πείρα και τις πολλαπλές δυνατότητες όλων των δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων της Ελλάδας.

Ακόμα και τα «πρακτικά» ζητήματα, όσον αφορά τη διενέργεια δημοψηφίσματος ή εκλογών ή ψήφισης της συμφωνίας των Πρεσπών με 180 βουλευτές (αυτές τις πιθανές επιλογές προσδιόρισε σε πρόσφατη ομιλία του ο Π. Καμμένος) επιβάλλεται να αποφασιστούν με γνώμονα το Σύνταγμα και το εθνικό συμφέρον. Από κάθε σχεδόν ιδεολογική σκοπιά είναι αποδεκτό το ρηθέν: «ένας λαός, που λησμονεί την ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την επαναλάβει». Σε μια τόσο κομβική ιστορική συγκυρία, όπως η σύγχρονη, η κυβέρνηση πρέπει να αναλογιστεί τις τεράστιες ευθύνες της όσον αφορά την αναχαίτιση δεδηλωμένων και άδηλων επεκτατικών βλέψεων εναντίον της χώρας μας και την υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας.

Ζωή Ρούσσου, Δικηγόρος

Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα www.aixmi.gr στις 9/7/2018.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *